๏Too๏'s profileConne_toOPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    October 28

    .... เหนื่อย...

    เหนื่อย  ... เบื่อ ... เซง ... เครียด...!!
     
    ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
     
     
    ความรักไม่เคยมี  แบบแผน
     
    ไม่เคยมี  ตัวอย่าง
     
    ไม่เคยมีวิธีให้  ทำตาม
     
    เพราะฉะนั้น ... อย่าไปยึดติดกับมันมาก
              จำไว้แค่ว่า
     
    หากเรา ปล่อยวาง เป็น...
       ความสุขจะเดินทาง
     เข้ามาหาเราได้ง่ายขึ้น...
    December 20

    feel....T^T...

     อะไรว่ะเนี่ย โทรไปก็ปิดเครื่อง
    โทรเข้านก็วางสายทิอ้งไว้ ดีเนอะ
    ไม่อยากคุยไม่อยากเหนหน้ากันขนาดนั้นอ่ะ
     
    ถามก็ไม่ตอบแล้วจะจัดให้ถูกมั้ยหละ
     
    เฮ้ออออออออออออออ..............
     
     
    November 18

    .......

    ทำไมฟังเพลงแล้วใจหายแบบนี้นะ เหมือนน้ำตามันกำลังจะไหลออกมา
    ทำไมกัน ทั้งที่เพลงมันก็ไม่ได้เส้าอะไรมากมาย รึป่าว ??
    หากไม่มีกันอยู่ เราจะทนได้มั้ย .............?
    เพราะชั้นพลาดเอง .......... รักของเราอิ่มตัวแล้วหรอ ???
    ความเหงามันเจ็บปวดมากแค่ไหน ใครจะไปรู้ถ้าไม่เจอกับตัวเอง ....

    เมื่อไหร่ที่ชั้นจะเดินออกมาจากเค้าทั้งสองคนได้ซักที ..... ความรักที่ไม่มีชั้นก็คงไม่เปนไร
    อยู่แบบเหงาๆก็คงจะได้รู้ ว่าความจิงเทอรักใคร .....
    คนที่เทอรักหนะ มันไม่ใช่ชั้น แต่ที่เทอรักคือเค้า  ..... เค้าที่ดีแสนดี ผิดกับชั้นที่เลวแสนเลว
    ~ความรักที่ชั้นไม่อาจที่จะเข้าไปแทรกได้เลย .... ความรักที่มีแต่เค้าและเทอ ~
    September 04

    กลัวใจ

    ชั้นรู้และชั้นเข้าใจ ชั้นไม่ิ้่เึคยจะไหวหวั่น

    ถ้่าสองคนใกล้กันชั้นไม่ลังเลหัวใจ
    แต่วันนี้เราต้องไกลห่าง ใจชั้นทนคิดไม่ได้
    รักที่มีให้กันมันจะสั่นคลอนบ้างมั้ย??
    *อาจจะถามเัีิทอมากไป
    อย่้าใส่ใจหรือเคืองกันเลย

    ที่ทำไปไม่ได้ระแวง แค่อยากให้เืทอรู้
    **กลัวใจกลัวเทอนั้นจะเปลื่ยนแปรผัน
    และกลายเป็นอื่นไป
    กลัวใจมันจะหายไปจากชีวิตของกันและกัน
    กลัวว่าอาจมีใครบางคนจะเข้ามาแทนที่ชั้น
    (กลัวรักทางไกลทำเราไม่เป็นเหมืิอนเดิม)
    ....anniversary......
     
    love only u na
    miss u everytime
    July 31

    แทนคำขอโทษ

     
    ก็รู้ ฉันทำผิดไป ฉันรู้ดี
     
    ไม่มีคำไหนมาแก้ตัว
     
    แต่ฉันครุ่นคิดและใจก็รู้ตัว
     
    หวาดกลัวว่าเธอจะจากไป
     
    *และวันนั้น ที่ฉันนั้นเย็นชา
     
    ไม่มีเวลาให้เธอสักเท่าไหร่
    อาจทำให้เธอวุ่นวายใจ
     
     แต่ที่ทำไปเพราะฉันไม่รู้ตัว
     
    **บทเพลงนี้จะแทนคำขอโทษจากหัีวใจ
     
    ที่ทำไปไม่ใช่ไม่รักกัน
    แต่มันเผลอ มันล้มไป โปรดเถอะเธอ อย่าโกรธกัน
    และตัวฉันก็รู้ว่าฉันทำผิดไป อยากขอให้เธออภัย
     
    ถ้าเธอได้ฟังเพลงนี้ ขอเพียง แค่เสียงของเธอที่คุ้นเคย
    เรื่องวร้ายผ่านมา ให้มันล่วงเลย
     
     
    อย่าเลย อย่าเลย อย่าโกรธกัน
     
     
    ++miss pako
    ++miss everybody
     
     
    ~Conne_pakO~
     
    **love pako
    July 28

    ~20060728~

    เข้าใจบ้างมั้ย? เราไม่ค่อยมีเวลา
    เข้าใจบ้างมั้ย? เรามีงานมากมายที่ต้องทำ
    เข้าใจบ้างมั้ย? เราไม่ได้ว่างเหมือนตู่นะ
     
    ชีวิตเราต้องดิ้นรนเพื่ออนาคตของตัวเอง
    ไม่มีใครเอาสิ่งดีๆมากองไว้ตรงหน้าเราหรอกนะ
    ทุกอย่าง เราต้องทะเยอทะยาน ใคร่ขว้ามันมาเอง
    แล้วจะให้เราอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรได้ยังไงกัน
     
    คิดว่าเราไม่คิดถึงตู่ใช่มั้ย?
    คิดว่าเรามีคนอื่นแล้วใช่มั้ย?
    ถึงได้ทำกับเราแบบนี้
     
    เราก็แค่เหนื่อย เราอยากพัก
    ที่เราไม่ได้ส่งเมล์ไปหาทุกวันเหมือนเดิม
    ก็เพราะเราไม่ค่อยมีเวลา
    เราอยากอยู่กับตัวเอง ทำความเข้าใจตัวเองบ้าง
     
    แต่กลายเป็นว่า เราไม่ส่งเมล์ไปหา
    ตู่ก็ไม่ตอบเมล์เรามาเหมือนกัน
    ตลอดเวลา45วันที่ผ่านมา กับเมล์ทั้งหมด26ฉบับ
    มันน้อยเกินไปใช่มั้ย? หรือว่ามันไม่มีค่าอะไรเลย
     
    ตลอดเวลา45วันที่ตู่ไป กับเมล์5ฉบับที่ตอบกลับมา
    คอมเม้นในไดที่ทีแค่ คำพูดทักทาย ถามว่าสบายดีมั้ย คิดถึง รักเสมอ
    กับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราพยายามทำเพื่อตู่
    ทำไมไม่คิดถึงความรู้สึกของเราบ้าง
     
    ให้เราดูแลได เราก็ทำให้
    คอยเข้าไปดูคอมเม้น เข้าไปอัพบ้าง
    แต่ตู่เองกลับไม่เคยสนใจมัน
    แล้วเราจะทำมันไปเพื่ออะไรกัน
     
    เมล์บ้าบอที่เรานั่งพิมพ์ไปหา
    ตู่ตอบกลับมาว่ายังไงกัน
    ฝากถึงคนนู้น ฝากถึงคนนี้ บอกม้าด้วยนะ บอกเก๋ด้วยนะ
    อย่าลืมขนมนะ อย่าลืมเสื้อนะ อย่าลืมบอกม้าให้ด้วยนะ
     
    ตู่คิดว่าจดหมายตู่ที่ส่งมา2ฉบับ เราไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยใช่มั้ย?
    เราพยายามตอบกลับไปทางเมล์ เพราะคิดว่ามันเร็วกว่า อัพเดทกว่า
    แต่ตู่ก็ไม่เคยเห็นมันมีค่าอะไร
    เราพยายามพูดถึงแต่เรื่องดีๆ ไม่อยากทำให้ตู่ไม่สบายใจ
    แต่ถ้าเราไม่สบายใจ เรารู้สึกแย่ เราก็พยายามเลี่ยงไม่ส่งเมล์ไปหา
    แล้วไงกัน? ตู่ก็คิดเอาเองว่า เราไม่สนใจตู่แล้ว
     
    เราไม่ได้โกรธเลยนะ ที่ตู่ไม่ยอมเม้นไดเรา
    แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไม? เราแค่อยากรู้
    แค่ต้องการจะรู้ว่า ตู่ได้อ่านมันแล้ว
    ไดที่เราเขียนถึงเราสองคน ตู่ก็กลับไม่มีอะไรเม้น
    แล้วจะให้เราทำยังไง ให้เรากลายเป็นคนบ้าพูดคนเดียวน่ะหรอ
     
    แล้วที่เราไม่ได้โทรไปคุยกับตู่ที่นู่น
    ก็เพราะเราติดต่อตู่ได้ยากมาก
    บางครั้งโทรไปก็ไม่ติด บางครั้งโทรไปก็ไม่อยู่
    แล้วจะให้เราทำยังไง เวลาเรามีปัญหา เราคุยกับใครได้งั้นหรอ?
     
    เวลาตู่โทรมาแล้วเราไม่ค่อยพูด
    บางครั้งก็เป็นเพราะเรากำลังมีปัญหาอยู่
    เรารู้ว่าเสียงเราหลอกตู่ไม่ได้ เราก็เลยไม่พูด
    บางครั้งเราก็อยู่กับแม่ จะให้เราพูดอะไรได้
     
    เข้าใจเราบ้างมั้ยเนี่ย? ไม่ใช่ครั้งแรกเลยนะที่เป็นแบบนี้
     
    เราทำอะไรได้หรอ คุยกันก็ไม่เข้าใจ
    เขียนบอก เดี๋ยวก็เหมือนเดิม
    ตู่ไม่เคยปรับตัวเลย ไม่เคยทำความเข้าใจเราเลย
     
    พอถึงที่สุด ตู่ก็จะร้องไห้ แล้วก็พูดว่า
    "เราไม่ใช่เมี่ยงนี่ เราทำอะไรก็ไม่ดี"
    "ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ....."
    กี่ร้อยกี่พันครั้งแล้ว ทำไมไม่แก้ไข แทนการแก้ตัว
     
    ใช้สมองมากกว่าอารมณ์บ้างจะได้มั้ย?
    ใช้สติ ใช้ความคิด คิดถึงจิตใจเราบ้าง
    ทำอะไรก็คิดถึงเราบ้าง
     
    อนาคตของเราจะเป็นยังไง?
    เรามีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบมากมาย
    จะให้เรามาคอยเอาใจตู่ตลอดเวลา เราทำไม่ได้หรอกนะ
     
    ให้เวลาเราบ้างเถอะ
    อยู่ไกลกันขนาดนี้แล้ว
    ให้เราได้มีเวลาทำเพื่อตัวเองบ้างเถอะ
     
    การที่เราเป็นคนเก่ง มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราสองคนเลย
    แต่การที่เราพยายาม แต่ตู่กลับไม่ขวนขวายนั่นแหละ
     
    เคยจะรู้บ้างมั้ย? เราพยายามดูเที่ยวบินไปอินเดียช่วงตุลาฯ
    เราพยายามหาตั๋วบินราคาถูก เพื่อจะไปหาตู่ตอนวันเกิด
    เราพยายามหาทุนไปเรียนต่อ ดูทุนที่จะไปอินเดิย
    พยายามเก็บเงินเป็นค่าตั๋ว ทั้งๆที่เราไม่เคยคิดที่จะไปอินเดียเลย
     
    เราไม่เคยทำอะไรเพื่อตู่เลยหรอ?
    หรือเราไม่เคยทำให้ตู่มั่นใจได้เลยว่า เรารักตู่มากแค่ไหน
     
    ในขณะที่ตู่อยู่ที่อินเดีย ตู่ก็เจอกับสังคมใหม่ เพื่อนใหม่
    แล้วเราที่อยู่ที่นี่ล่ะ เราทำอะไรได้บ้าง
    เราต้องพบเจอคนเดิมๆ ที่เดิมๆ สิ่งแวดล้อมเดิมๆ
    ทุกๆอย่างทำให้เราคิดถึงตู่ จนเราไม่อยากจะเจอเพื่อนตู่เลยซักคน
     
    เรามีใครได้งั้นหรอ? เราคบคนอื่นได้หรอ?
    แหวน2วงที่ห้อยคอเราอยู่ตลอดเวลา
    แหวนที่เราไม่ได้ถอดออกจากตัวเลย
    จะให้เรามีคนอื่นได้ยังไงกัน ในเมื่อเรามีตู่อยู่แล้ว
    ถึงแม้จะอยู่กันไกลแค่ไหน เราก็ไม่ได้มีใคร
     
    ทำไมถึงไม่ไว้ใจเราเลย
    ทำไมไม่เชื่อใจเราบ้างเลย
    ทำไมถึงไม่ให้เกียรติเราบ้างเลยนะ
     
    วันนี้วันเกิดพี่อ้อม เราทำรูปหัวไดให้เค้า
    เราก็ใส่คำว่า "my forever sister" ลงไว้ด้วย
    เพราะเรากลัวตู่จะเข้าใจผิดอีก
    แล้วไงกัน?
    "มิสผู้หญิงคนนั้น คนน่ารัก"
    เราคิดถึงคนอื่นไม่ได้เลยใช่มั้ย?
    ไม่ได้แม้แต่ ครูฉันฯ เลยใช่มั้ย?
     
    ไม่มีอะไรจะคุยกับเรา
    แต่มีเรื่องจะคุยกับคนอื่น
    ถามถึงคนอื่น ฝากถึงคนอื่น
    แม้แต่รูปดิสเพล์ก็ไม่เคยใช้รูปเรา
    ..... เรามันสำคัญแค่ไหนกันเชียว .....
     
    เรามันก็เป็นแค่คนๆนึง
    ที่พึ่งพาได้ ฝากทำธุระได้
    ฝากดูแลน้องได้ สอนการบ้านน้องได้
    ก็ไม่ได้มีค่าอะไรไปมากกว่านี้หรอก
     
    เราต้องทนแอบร้องไห้ ไม่ให้ใครรู้
    ตั้งแต่รู้ว่าตู่เลือกที่จะไป ตู่ต้องไป
    ผ่านมาจนถึงวันนี้ ทำไมเราถึงหนีมันไม่พ้นซักที
    ชีวิตเรามันก็มีอยู่แค่นี้ซินะ
    คนอย่างเรา พอไม่มีใครก็ทำอะไรไม่ได้
     
    เคยจะรู้บ้างมั้ย? ที่เราร้องไห้ขอร้องให้ตู่ไม่ไป
    เราคร่ำครวญแทบเป็นแทบตาย
    แต่ก็บอกใครไม่ได้ แม้แต่คนที่นอนอยู่ตรงหน้าเรา
     
    เข้าใจความรู้สึกของเราบ้างมั้ย?
    คนที่ไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้เลย
     
    เราต้องอดทน เราต้องกลั้นน้ำตา
    เราต้องคิดถึงอนาคตของตู่
    เราต้องเคารพการตัดสินใจของตู่
    แต่ตู่ไม่เคยเคารพการตัดสินใจของเราเลย
     
     
     
    ไม่ได้เจอกันซักพักนะ
    ไม่ต้องคุยกันซักพัก
    ไม่ต้องเมล์มาหา ไม่ต้องส่งจดหมาย
    ไม่ต้องโทรมาหา ไม่ต้องรอโทรศัพท์เรา
     
    จนกว่าเราจะควบคุมตัวเองได้
    จนกว่าตู่จะมีเรื่องคุยกับเรา
    จนกว่าบทสนทนาของเรา จะไม่เกี่ยวข้องกับคนอื่น
    จนกว่าเวลาที่มีให้กัน จะไม่เป็นของคนอื่น
     
    อย่าคิดว่าเราไม่รู้สึกอะไร
    อย่าคิดว่าเราไม่ต้องการตู่
    แต่เราเลือกทางนี้ เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว
    เราไม่อยากให้ต้องทะเลาะกันอีก
    ไม่อยากให้มีอะไรมาบั่นทอนความรู้สึกดีๆของเราลงไปอีก
     
     
     
    เรายังรักตู่เหมือนเดิมนะ
    ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
     
    ทำเพื่ออนาคตของตัวเอง
    ไม่ต้องมาทำอะไรเพื่อเราหรอก
     
    รักษาตัวด้วยนะ
    จนกว่าจะพบกันอีก
     
     
    February 19

    อ่อนแอ

    มือบวมตั้งแต่เมื่อวาน
     
    วันนี้บวมหนัก....T^T...
     
    วันนี้ไม่ได้กันอีกแล้ว
     
    ทั้งที่น่าจะได้เจอแท้ๆ
     
    มา...แต่ไม่มาหา...
     
    ช่างเหอะนะ
     
    ยังไงรู้อยู่แล้วหละว่าจะไม่ได้เจอกัน
     
    ก็รู้นะว่าไม่ว่างพอ
     
    เพราะต้องซื้อของอะไรมากมาย
     
    แค่นี้ก็.....................T^T....
     
    ทำไมถึงไม่รู้จักโตซักทีนะ
     
    ทำไมถึงไม่รู้จักอดกั้นซ่ะบ้าง
     
    แค่นี้ก็ทำไม่ได้
     
    ไม่ใช่คนที่เข้มแข็งอีกแล้ว
     
    คิดทีไรก็.............T^T....
     
    ทั้งที่ไม่อยากจะคิดแล้วแท้ๆ
     
    เข้มแข็งหน่อยสิ
     
    แค่นี้ทำไม่ได้รึไง
     
    เบื่อตัวเอง
     
    ไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว
     
    ทำไมถึงทำไม่ได้หละ
     
    เบื่อที่ตัวเองเป็นแบบนี้
     
    เบื่อ!!!!!!!
     
    อยากคุยแทบตาย
     
    แต่ก็กลัวที่จะเจอกับน้ำเสียงแบบนั้น....T^T....
     
    ทำไมต้องทรมานขนาดนี้ด้วย
     
    อยากจะตายไปซ่ะให้พ้นๆ
     
    จะได้ไม่ต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี้อีก
     
    จะให้เข้มแข็งมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
     
    ไม่อาจที่จะฝืนใจตัวเอง
     
    ..........................T^T.....
     
     
    ชั้นในวันนี้ต้องมีน้ำตา
     
    ขอเวลาให้เทออยู่กับชั้นได้มั้ย..........ไม่อยากทรมานอีกแล้ว
     
    ถึงแม้ต้องจากลา   แต่มันยังไม่ถึงเวลา
     
    ถึงแม้วันที่จากกันต้องมีน้ำตา
     
    แต่ก็ไม่เสียเลยถ้าเราได้มีเวลาให้กันมากเพียงพอ น้ำตานั้นจะเป็นน้ำตาแห่งความยินดี
     
    ที่เราไม่เสียเวลา เรมีเวลาให้กันมากมาย
    February 18

    My Dream

    ชั้นมันคนโง่เหนือใครๆ มีรักแท้อยู่ ดูแลไม่ได้จะรู้ค่ามันก็สายเกินไปปวดร้าวคิดอยากย้อนเวลาแค่ไหนได้แต่ฝัน....
     
    ช่วยโอบกอดชั้นเหมือนที่เคยเป็นมา
     
    บอกรักกันให้มันซึ่งกินใจ จนน้ำตาไหล
     
    พูดหวานๆอย่างที่เป็น
     
    จับมือนี้ให้มันอุ่นซักที
     
    อย่าเย้นชาอีกเลย...
     
    ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจที่บอก
     
    แต่มันทำใจไม่ได้
     
    ช่วยกลับมาเป็นเหมือนเดิมที
     
    อย่าให้ต้องทรมานอีกเลย
     
    *ปวดร้าวคิดอยากย้อนเวลาแค่ไหนได้แต่ฝัน...*
     
    ไม่อยากให้เป็นแค่ฝันอีกต่อไป..........
     
    ++รัก...รักเทอทั้งหมดของหัวใจ...
     
    ++กลับมาได้รึป่าวว..กลับมาหาชั้นทีได้มั้ย คนดี........ได้โปรดอย่าเปลี่ยนไป ให้โอกาสชั้นอีกจะได้มั้ย คนดี...ได้โปรด
     
    ~ไม่ชอบที่เห็นเทออยุ่กับใครๆ ใครคนนั้น...~
     
    ..............................รักมากเจ็บมาก.........................
     
     
    +++รักเทอเสมอ นานเท่าไหร่ยังรักเทอ เหมือนแต่ก่อนเป้นมาเสมอ แม้ว่าเทอจากชั้นไป ชั้นยังเฝ้าดุแล้วอยากจะรู้ความเป็นไป เพราะว่าใจ..."รักเทอดังเดิม"
    February 16

    อีกนานมั้ย

    มาอัพแล้ว
     
    เหลือเวลาเท่าไหร่ที่จะได้อยู่ด้วยกัน
     
    เหลือมากแค่ไหน
     
    อยากจะอยู่ด้วยกันให้มากกว่านี้
     
    อยากมีเวลาที่ดีกว่านี้
     
    อยากจะจดจำภาพดีๆเก็บไว้
     
    อยากจะอยู่ตรงนี้
     
    อยากจะร้องไห้ไปด้วยกันกับเทอ
     
    อยากร้องไห้
     
    .................T^T............
     
    January 19

    ซักอย่าง

    ..................... ไม่รู้จะอัพไร ...

    ร้องไห้

    ตาบวม

    น้อยใจ

    เจ็บหัว นาฬิกาเกี่ยว

    ............................

    ช่างเหอะ

    ................

    ไม่คุยไม่รู้เรื่อง

     

    อีกกี่รอบ

     

    ทุ่มเทเท่าไหร่มันก็ล้นเท่านั้น

     

    ไม่อาจสัมผัสเข้าถึง  สักครั้ง.........

     

    เค้าคิดยังไงไม่สำคัญ ..........

     

    แค่มีเทออยุ่กับชั้นก็พอ...

     

     

    ยังไงก็..รักโก๋คนเดียว

     

     

    ไม่มีทางเปลี่ยนใจไปรักใคร

     

    January 16

    ................

    เมื่อวานที่ไม่ได้คุยเป็นความผิดที่เรา

    ที่เรามัวแต่ดูการ์ตูน

    แต่ยังไงก็ไม่เข้าใจ

    ทำไมถึงต้องแกล้งทำเป็นหลับ

    สนุกใช่มั้ย??

     

    แล้วทำไมถึงไม่พูดออกมาตรงๆ

    ไม่เข้าใจ

    ทำไมต้องเก็บ

    แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกัน

    ก็เคยบอกแล้วไม่ใช่หรอ

    ว่ามีไรให้พูดให้บอก

    บอกตรงๆ

    อย่าเก็บ

    คำที่เราพูดไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย

    เออ

    ช่างเหอะ

    แม้ง

    อารมเสียหว่ะ

    ทั้งที่เคยบอกไว้แล้วแท้ๆ

     

    ~คำพูดที่ไม่มีความสำคัญ~

    December 28

    ก็ไม่แตกต่าง

    ปีนี้ก็เหมือนๆกับทุกๆปีที่ผ่านมา
    ทั้งที่คิดว่าจะดีกว่าทุกๆปีแล้วแท้ๆ
     
    คิดว่าปีนี้จะมีความสุขกว่าทุกปี
    คิดว่าปีนี้จะมีคนยืนอยู่ข้างๆเมื่อถึงเวลาที่จะนับถอยหลัง
    คิดว่าปีนี้จะดีกว่าทุกๆปีที่ผ่านมา
    คิดว่าปีนี้คงไม่ผิดหวังเหมือนปีที่ผ่านมา
    คิดว่าปีนี้คงมีคนเดินอยู่ข้างๆริมชายหาด
    คิดว่าปีนี้คงสนุกกว่าทุกๆปี
    คิดว่าปีนี้จะมีคนถ่ายรูปอยู่ข้างๆ
    คิดว่าปีนี้คงไม่โดดเดี่ยว
    คิดว่าปีนี้จะไม่เหงาเหมือนที่ผ่านมา
    คิดว่าปีนี้จะไม่ต้องนั่งคนเดียว
    คิดว่าทุกๆอย่างดี
     
    แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้นเอง
    ปีนี้ก็เหมือนทุกๆปีที่มันเฮงซวยนั้นแหละ
     
     
    เหมือนทุกปีที่ต้องเหงา
     
    เหมือนทุกปีที่เฮงซวย
     
     
    มันก็เหมือนทุกปีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
     
     
    ทำไม????????????????
     
     
     
     
     
    ???????????????????
     
     
    ...................................
    .......T^T............
    ..........................T^T.......
     
     
     
      .................เข้าใจดี...............
    ...................................................
     
     
    ......................................
     
     
     
     
    November 24

    คิดว่าเราทำเพื่ออะไร???

    คิดว่าเราออนเพื่ออะไร??
     
    ทำงาน
     
    คุยกับเพื่อน
     
    ก็ออนไปงั้นๆรึไง
     
    คิดว่าเราออนด้วยเหตุผลบ้าบอพวกนี้รึไงกัน
     
    ความจริงเราจะไม่ออนด้วยซ้ำ
     
    ก็รู้ว่าคืนนี้อาจจะไม่ได้คุย
     
    เพราะโก๋ไม่บาย
     
    ไม่มีเสียง
     
    ไม่งั้นเราคงไม่ออน
     
    แล้วไง
     
    ก็ออนแล้วไงอ่ะ
     
    จะคุยอะไร
     
    จะออนหรือไม่ออนก็มีค่าเท่ากัน
     
    ก็ไม่คุยเหมือนกัน
     
    เดี๋ยวนี้เป้นอะไรไปเนี่ย
     
    อาจเป็นเพราะรักเราน้อยลง
     
    ถึงเป้นแบบนี้
     
    ดูไม่เหมือนเดิม
     
    เงียบ
     
    ไม่คุย
     
    ไม่ค่อยยิ้ม
     
    ไม่มีคำหวานๆเหมือนเมื่อก่อน
     
    เดี๋ยวนี้แทบจะไม่เลยด้วยซ้ำ
     
    ไม่ได้ยินเลย
     
    ไม่เคยได้ยินออกจากปากเลยซักนิด
     
    ก็รู้ว่าเจ็บคอ
     
    ไม่ค่อยอยากพูดอะไรมาก
     
    แต่เวลาเจอหน้ากัน
     
    ช่วยยิ้มหน่อยได้มั้ย??
     
    ตอนเช้าที่มากินข้าวที่ รร. คิดว่าทำไมเราถึงมากินที่ รร
     
    ทั้งที่จริงเรากินที่บ้านก็ได้
     
    ก็แค่อยากมากินกับโก๋
     
    แล้วไง
     
    เราก็กินคนเดียว
     
    นั่งคนเดียว
     
    เราบอกว่าอยากกินโจ๊ก
     
    คนที่ชวนเรากับไม่ใช่โก๋
     
    กับเป็นพี่อัง พี่เดือน
     
    แล้วโก๋ทำอะไรอยู่?????????????????
     
    ช่างเหอะ
     
    ............................................
     
    เราทำอะไรก็ไม่ดี
     
    ขอโทดนะ
     
    ขอโทดที่บ่น
     
    ขอโทดที่พูดมาก
     
    ขอโทดที่เราไม่เคยเข้าใจ
     
    ขอโทดจริงๆ
     
    ...............................................................................
    ............................T^T.................
    .............................................................T^T.......
    ...T^T.................................T^T........
    ..............................................................
    .........................................
    .................................................................
    .........................................................................................
    October 09

    เซง!!!!

    อยากดูหนังโว้ยยย
     
    วันนี้หลังจากเรียนเสร็จก็มาบ้านเพื่อน
     
    มานั่งกิน...
     
    มีคนซื้อของขวัญวันเกิดให้แล้วแหะ
     
    เป็นโดเรมอน
     
    เหอๆ
     
    ดีใจนิดส์ๆ
     
    อีกไม่กี่วันก็จะวันเกิดแล้ว
     
    จะมีใครจำวันเกิดเราได้บ้างฟ่ะ
     
    หะๆ
     
    คงมีน้อย
     
    เฮ้อ.....
     
    เซง!!!
     
    เบื่อ!!!
     
    อยากดูหนัง
     
    นัดไว้
     
    แต่...........
     
    แล้วก็ไม่ได้ดู
     
    เบื่อ
     
    เส้า
     
    โอ้ย!!!
     
    มึน ตายแระ
     
     
    กูกลับบ้านถูกมั้ยเนี่ย
     
    เหอๆ
     
    55++
     
    ไม่รู้จะอัพไร
     
    เบื่อ
     
    ไปแระ
     
    ++มิสทุกคน
     
    ++มิสคนใครซักคนT^T
    October 01

    ~Today~^^~

    อัพแล้วจ้า.........
     
     
    อ่า........
     
    วันนี้อยู่บ้านทั้งวันเลย
     
    กินและนอน
     
    บวมอืดแล้วเนี่ย
     
    วันนี้อยู่กับที่รักทั้งวันเลย
     
    อ่า...มีความสุขมากมาย
     
    ตั้งแต่เช้า....
     
    ไปรับกลับมาบ้าน
     
    นอนต่อ
     
    ตื่นมา กินๆๆๆๆๆ
     
    แล้วดูการ์ตูนเรื่อง โดเรมอน โดเรมี เนียนด้า แล้วไรอีก?? จำไม่ได้
     
    หะๆ
     
    เกิดอาการง่วงนอน
     
    แล้วก็นอนๆๆๆๆ
     
    ตื่นมา กินและดูหนังต่อ
     
    จากนั้น ก็เล่นๆๆๆ
     
    แล้วก็พัก
     
    เพราะขำเหนื่อย
     
    ทั้งวันเวียนวนแบบนี้
     
    เหอๆ
     
    มีความมสุขม๊ากมาก........
     
    ได้กอดที่รักด้วยอ่ะ
     
     
    เขิล>////<
     
    แล้วตอนเย็นน้องๆกลับมา
     
    ก็ไปส่งที่รักที่บ้าน
     
    ตอนที่กำลังจะออกนั้น
     
    เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
     
    อ่ะ...ฝนตก!!!!!
     
    ขอร่มด่วน
     
    มันแย่ที่สุด
     
    แต่ก็ไปส่งถึงบ้านโดยพ่อเราไปส่ง
     
    55++
     
    กะจะแมน ไปส่งที่บ้าน
     
    ฝนดันตก
     
    หมดกันเลย ไม่ได้แมนเลย
     
    โชว์พาวหน่อย
     
    หะๆ
     
    ระหว่างที่นั่งรถกลับอยู่นั้น
     
    ก็มีคำถามที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก
     
    อ่ะ.......อึ้ง!!!
     
    ???????????????????????
     
    คนนี้ชื่ออะไร?
     
    เค้าอยู่ม.ปลายหรอ?
     
    คำถามช๊อคโลก!!!!!
     
    อ่าว.....แล้วทำไมไม่ให้เค้าค้างที่บ้านหละ
     
    อืม.........เออ.....ก็.....
     
    ก็....เค้าก็กลับไปอยู่กัลแม่เค้าสิ
     
    ก็ฝนมันตก ทีหลังก็ให้เค้าค้างบ้านเรา
     
    ลำบาก ฝนตก
     
    อึ้งกับคำถามไปซักพัก
     
    หะๆ
     
    เค้าคิดไรอยู่เนี่ย???
     
     
    เหอๆ
     
    กลับมาถึงบ้าน
     
    ก็กินต่อ
     
    แล้วก็
     
    พยายามจะเอารูปลงคอมแต่ไม่สามารถ
     
    เลย ช่างแม่ง
     
    55+
     
    แล้วก็รู้มาว่า
     
    ไม่ต้องลงแข่งเทแล้ว
     
    โอ้!!!พระเจ้าจอร์ดมันยอดมาก
     
    ไม่ต้องลงไปให้เค้าเตะ
     
    555++
     
    very  happy  happy  happy
     
    เป้นวันที่แสนดีจริงๆ
     
    สุขกายสบายใจเป็นยิ่งนัก
     
     
    ชูวับ ชูวับ....ชูวับ  ชูวับ...ชูวับ  ชูวับ ...โว๊ว โว๊ว...
     
     
    ตอนนี้อิ่มมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    จะอ้วกแระ
     
    ง่วงนอนจริง
     
     
    คิดถึงจังเลย
     
    พอแระ
     
    ไปคุยดีก่าเนอะ
     
    ปายแระ
     
    เดี๋ยวมาอัพใหม่
     
    ++มิสที่รักม๊ากมาก.......
    ++รักที่สุดเลยนะ
    ++อย่าลืมกินยาด้วยหละ
    ++เป็นห่วงมากเลยนะ
     
    ~ฉันไม่มีเหตุผลใดให้เธอรักมันมีเหตุผลในตัวของมัน..ฉันแค่ทำสิ่งนี้ที่ใจฉันต้องการ เหลือแค่เธอจะยอมรับมันไป~
    September 26

    ไม่มีเวลาว่างเลยโว้ย!!!!

    อ่า..........
     
    เฮ้อ..........
     
    ช่วงนี้สอบๆๆๆๆๆๆและสอบ
     
    เครียดๆๆๆๆและเครียด
     
    ทำไงดีเนี่ย???
     
    ทั้งสอบทั้งซ้อมเท
     
    พุ่งนี้มีซ้อมเทจะไปดีป่าววะ
     
    แต่ถ้าไปก็ไม่ได้อ่านหนังสือ
     
    แต่ถ้าอ่านหนังสือก็คงไม่ไป
     
    อ่า...........
     
    เอาไงดีเนี่ย
     
    จะมีแข่งแล้ว
     
    ถ้าพุ่งนี้ไม่ไปซ้อมก็คงไม่มีเวลาแล้วอ่ะ
     
    ปิดเทอมเค้าคงซ้อมเทกัน
     
    แต่ฉันคงซ้อมวง
     
    อังคารเค้าซ้อมเท
     
    ฉันซ้อมวง
     
    เสาร์เคาซ้อมเท
     
    ฉันซ้อมวง
     
    อาทิตเค้าหยุดกันฉันซ้อมเท
     
    กะเอาตาย
     
    อ่า...........
     
    เหนื่อยๆๆๆๆๆ
     
    ทั้งเททั้งวง
     
    จะตายเอา
     
    แต่ลงชื่อแข่งไปแล้วทำไงดี
     
    เหลือเวลาอีกไม่มากด้วยที่จะได้ซ้อม
     
    เฮ้อ...........
     
    พุ่งนี้ไปดีป่าวว่ะเนี่ย????????
     
    <โดนจารด่าแน่ฉัน  T^T>
     
    ปิดเทอมคงไม่ได้ซ้อมเทแน่ๆ
     
    เพราะต้องซ้อมวงจันทร์-เสาร์
     
    ส่วนอาทิตก็ซ้อมเท
     
    แต่แค่นี้คงไม่พอ
     
    ทำไงดีเนี่ย???
     
    โอ้ย!!!สับสนวุ่นวายจริงชีวิตฉัน
     
    จะให้เลือกแนก็เลือกไม่ถูก
     
    เพราะฉันรักทั้ง2อย่าง
     
    เอาไงดีเนี่ย???????
     
    สับสนวุ้ย
     
    อยากมีเวลาว่างซักอาทิต
     
    จะได้พักกะคนอื่นเค้าบ้างอ่ะ
     
     
     
    เหนื่อยจริง
     
    สับสนวุ่นวาย
     
    ปายและ
     
    อ่านหนังสือสอบ
     
    ++มิสพี่ปาโก๋ของน้องน้ำเต้าหู้มากมาย
     
    ++มิสทุกคนนะ
     
    ~No one eles come cost to you~
     
     
     
     
     
     
     
    September 23

    เหลือเวลาอีกนานเท่าไหร่?????

    ได้ฤกษ์มาอัพซ่ะที
     
    เฮ้อ..............
     
    อาทิตหน้าก็อาทิตสุดท้ายแล้วอ่ะ
     
    อยากให้เวลาผ่านไปช้าๆๆๆ
     
    อยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนอีกนานๆ
     
    ทำไมเวลาถึงผ่านไปเร็วขนาดนี้
     
    อยากให้เวลาผ่านไปช้าๆๆๆโว้ย
     
    ทั้งที่เมื่อก่อนอยากให้มันผ่านไปเร็วๆ
     
    ตอนนี้กลับอยากให้เวลาผ่านไปอย่างเชื้อง
     
    เฮ้อ................
     
    เส้าจริง
     
    แกจะไปแล้วเราจะทำไงอ่ะ
     
    ไม่มีคนคอยด่ากู
     
    แม่งกูก็เหงาอะดิ
     
    คงรู้สึกแปลกไป
     
    อีกซักกี่ครั้งกันที่เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน
     
    อีกกี่ครั้งที่จะได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่เคยทำด้วยกัน
     
    อีกกี่ครั้งที่จะได้เจอหน้ากัน
     
    อีกกี่ครั้งที่มึงจะได้ด่ากู
     
    อีกกี่ครั้ง?????????
     
    เวลาตอนนี้ชั้งมีค่าเหลือเกิน
     
    ร้องไห้แล้ววุ้ย
     
    อยากอยู่กับมึงนานๆ
     
    มึงไม่ออกไม่ได้หรอวะ
     
    อยู่ด่ากูก่อนดิ
     
    กูเหงานะเฟ้ย
     
    แม่ง
     
    คิดจะไปก็ไป
     
    แต่เพื่ออนาคตมึง
     
    ไปก็ไป
     
    วันศุกร์ที่จะถึงไปกินหมูกะทะกัน
     
    วันสุดท้ายของเทอม
     
    แล้วก็จะเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือน
     
    ที่เราจะได้อยู้ด้วยกัน
     
    เห้ย!!!
     
    งี๊แฝดก็ไม่ครบดิ
     
    ขาดมึงคนนึง
     
    เหลือแค่2
     
    จะเป็นแฝดที่สมบูรณ์ได้ไง
     
    เหอๆ
     
    อ่า ไอหัวหน้าห้อง
     
    กูอยู่กับมึงตั้งหลายปีนะเฟ้ย
     
    แม่งเป็นอยู่นั้นแหละ
     
    ใครให้มึงเป็น
     
    เป็นแล้วใครฟังมึง
     
    เหอๆๆๆ
     
    แล้วมึงก็จะมานั่งด่ากันในกลุ่ม
     
    บ่นเป็นป้าอยู่คนเดียว
     
    5555++
     
    คิดแล้วขำ
     
    ขำแล้วร้องไห้
     
    นี่ขนาดยังไม่ถึงวันสุดท้ายเลย
     
    ยังเป็นเอาขนาดนี้
     
    ถึงวันสุดท้ายจริงๆ
     
    คงร้องกันให้ตายไปข้างนึง
     
    มึงเป้นเพื่อนที่ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคนนึง
     
    เป็นหัวหน้าที่ดีในสายตากู
     
    ถึงแม้มึงจะกินขนมในห้อง
     
    555++
     
    เฮ้อ.........................
     
    เส้าจริงโว้ย!!!!!!!
     
    ไว้วันสุดท้ายของเทอม2กูจะอัพให้ยาวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    อ่า.........
     
    มีเรื่องมากมายเลยอ่ะ
     
    ตอนที่อยู่กับมึง
     
    แต่แม่งเยอะสัด
     
    ขี้เกียดพิมพ์
     
    เหอๆ
     
    เอาเรื่องนึงละกัน
     
    ตอนที่ไป Art Camp
     
    กูจำได้ว่าตอนที่กินข้าวมื้อเย็นมีแกงส้มใส่ผักกระเฉด
     
    แล้วมึงก้เถี่ยงกูว่า "ไม่ใช่แกงส้ม ต้มยำกุ้งใส่ผักกระเฉดตาหาก"
     
    แกเถี่ยงเราแบบว่ามั่นใจมากๆๆๆๆๆว่ามันคือ ต้มยำ
     
    พอถามพี่ เค้าบอกว่า แกงส้ม
     
    นั่งขำกันแบบว่า ปวดท้องเลย
     
    แล้วตอนเช้าก้นั่งกินปาท่องโก๋กัน
     
    เล่นกินกันซ่ะเอียน กินกินแบบไม่อยากพูดถึง
     
    คิดแล้วจะอ้วก เยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    แม่ง  ไม่รู้ตอนนั้นกินกันได้ไง
     
    5555555555555555555555555+++
     
    มึงยังจำได้อยู่รึป่าว???????
     
    เฮ้อ............................
     
    พอๆๆๆจบๆๆๆ
     
    ไม่พูดแล้ว
     
    เส้าเหลือเกิน
     
     
    เฮ้อ...............
     
    ปายดีก่า
     
    ++มิสพี่ปาท่องโก๋มากๆๆ
    ++ดูแลตัวเองดีๆนะ
     
    ++มิสพี่เดียร์
    ++มิสพี่ทิพ
    ++มิสพี่สาวทั้ง2
    ++มิสพี่ๆ
    ++มิสน้องๆ
    ++มิสเพื่อนๆ
    ++มิสฝาแฝด ออม
    ++มิสฝาแฝด ดาว เพื่อนที่ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ~เหลืออีกกี่วันอีกกี่เดือนที่จะได้อยู่ด้วยกัน  เวลาในตอนนี้มีค่ามากมาย อยากให้มีแต่ความทรงจำดีๆที่ยังคงเหลืออยู่~
    September 19

    ......ปวดท้อง........

     
    มาอัพอีกแล้วจ้า
     
    เดี๋ยวนี้อัพบ่อยอ่ะ
     
    วันนี้มาด้วยเรื่องที่เราปวดท้องตั้งแต่เมื่อวาน
     
    แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่หาย
     
    ปวดข้างขวา
     
    เป็นไส้ติ่งรึป่าวว่ะเนี่ย
     
    แย่หวะ
     
    ปวดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยอ่ะ
     
    ยิ่งพูดก็ยิ่งปวด
     
    เป็นไรของชั้นเนี่ย
     
    แย่ที่สุดอ่ะ
     
     
    ไม่อยากปวดท้องเลย
     
    ทำไงถึงจะหายเนี่ย
     
    พอๆๆจบๆๆๆ
     
    อ่า.....วันนี้ซ้อม
     
    ก็เหนื่อยดี หนุกดี
     
    เหนื่อยแต่ขำๆๆ
     
     
    ซ้อมเส็ด
     
    เดินออกมานอก รร ครูนั่งอยู่เลยหวัดดีครู
     
    ครูพูดว่า
     
    ดีมากที่โชว์บัตร
     
    แอบ งง เอ๋อๆหน่อยๆ
     
    เหอๆ
     
    เบลอๆ
     
    บ้าๆบอๆ
     
    หนักแระชั้น
     
    กว่าจะถึงบ้านก็ทุ่มกว่าๆ
     
    แล้วก็กินข้าว
     
    ซักพักออน
     
    พอออนได้ยังไม่ถึง2นาทีเลย
     
    น้องบูมเข้ามาทักแล้วก็บอกให้ไปเม้นไดให้หน่อย
     
    เราก็อืมๆ
     
    แต่แบบว่า
     
    เข้าไปไม่มีไรให้อ่านเลย
     
    โล่งเชียว
     
    ก้บอกแล้วไงให้อัพยาวๆหน่อย
     
    เข้าไปแล้วเซงอ่ะ
     
    ไม่มีไรให้อ่านเลย
     
    เราเม้นยังยาวกว่าที่แกอัพอีกนะ
     
    เหอๆ
     
    อ่ะ..............
     
    ปวดท้องมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    เป็นไรฟ่ะเนี่ย
     
    เซงๆๆๆ
     
    ขยับตัวไม่ได้อ่ะ
     
    เจ็บท้องโว้ย!!!!!
     
    ไม่มีรมเม้นแระ
     
    บาย
     
    ++มิสสุดที่รัดของเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ++ดูแลตัวเองดีๆนะ
    ++รักที่สุดเลยนะ
    ++คิดถึงมากมาย
    ++อยากกอดวุ้ย
    ++อยากอยู่ด้วยกันนานๆๆๆๆอ่ะ
    ++55 เส็ดแน่ๆ^^
     
    ~น่าหมั่นไส้  เดี๋ยวกัดเลยหนิ 55++~
     
    ++มิสพี่เดียร์
    ++มิสพี่ทิพ
    ++มิสพี่แนน
    ++มิสพี่มิ๊ง<ครู>
    ++มิสพี่สาว แพรว กะ ดักแด้ พี่สาวแสนดี
    ++มิสเพื่อนๆ
    ++มิสน้องๆ
    ++มิสทุกๆคนเลยนะ
     
    ~เกี่ยวก้อยมาร้อยดาวเต็มราวบนฟากฟ้าเรียงรายสุดสายตาเป็นคำว่า"ชั้นรักเทอ"  อ้วก ....~
    September 18

    ....เจ็บอีกแล้ว...

    อ่า.........................
     
    วันนี้ไปเรียนเทมา
     
    หนุกๆบ้าๆบอๆ
     
    ไปกวนเค้าทั้งวัน
     
    ทั้งๆที่ปวดหัว
     
    แต่พยายามทำร่าเริง
     
    5555++
     
    หลังจากเรียนรอบบ่ายโมงเส็ด
     
    ก็อยู่ต่อซักพัก
     
    ครูให้ช่วยสอน
     
    ก็เลยอยู่ยาวช่วยครูสอนจนเส็ด
     
    หลังจากที่ห้องว่าง
     
    ก็เล่นกัน
     
    ตีลังกา
     
    หกสูง
     
    แระอีกหลายๆๆๆๆอย่าง
     
    จนได้แผลกลับมาที่บ้านอีกแล้ว
     
    เหอๆ
     
    55++
     
    เจ็บมากมาย
     
    เลือดออก
     
    หลังจากนั้น
     
    ก็ร่อนๆๆๆไปเลื่อยๆ
     
    กลับถึงบ้านตอนเกือบ2ทุ่ม
     
    เกือบโดนด่า
     
    หะๆ
     
    แล้วก็มีคนว่าเราว่าไม่ยอมดูแลตัวเอง
     
    ก็ความจริงไม่ได้ตั้งใจให้มันไดแผลนี่หว่า
     
    เหอๆ
     
    ช่างมันๆ
     
    แต่โคดเจ็บเลยอ่ะ
     
    พุงนี้มีสอบ2วิชา
     
    สังคมกะไทยมั้ง
     
    ถ้าจำไม่ผิด
     
    สังคม เป็นข้อสอบวิเคราะ
     
    ครูบอกว่าไม่ต้องทำไรทำสมองให้ว่างก็พอ
     
    จะได้วิเคราะออกมาได้ดีๆ
     
    ส่วนไทย
     
    ครูบอกว่าให้ไปอ่าน
     
    อะไรไม่รุ้อ่ะ
     
    จำไม่ได้
     
    เหอๆๆๆ
     
    555++
     
    (ตลกตรงไหน)
     
    อ่า..........
     
    ช่วงนี้ใกล้สอบเต็มทีแล้ว
     
    ต้องขยันเข้าไว้ อดทน
     
    เพื่อคะแนนที่ดีกว่า
     
    เฮ้อ.................
     
    เหนื่อยจัง
     
    ทั้งเรื่องเรียน
     
    ทั้งเรื่องเท ที่จะมีแข่ง
     
    เรื่องวง ที่ต้องซ้อมเพื่อลงดิสเพ
     
    ต้องอดทน เพื่อวันที่ดีกว่า
     
    เฮ้อ..............
     
    พอๆ จบๆ
     
    พูดแล้วเซง
     
    ไม่พูดและ
     
    อยากไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ซักที่
     
    อยากพัก
     
    อยากอยู่เฉยๆ
     
    อยากทำอะไรก็ได้ตามใจ
     
    อยากทำทุกๆอย่างที่ต้องการ
     
    มีคนคอยดูแล
     
    เฮ้อ....................
     
    แต่...........
     
    เป็นไปไม่ได้
     
    เหนื่อยมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ไม่อัพและ
     
    ยิ่งอัพยิ่งเซง
     
    เพื้อ???????????????????
     
    ปายดีก่า
     
    ++มิสพี่ปาโก๋มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ++รีบๆๆๆกลับมาน่ะ
    ++คิดถึงมากมาย
    ++เป็นห่วงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆน่ะ
    ++รักที่สุดเลยนะ
    ++หวงมากๆน่ะ
    ++อยากเจอเร็วๆจัง>.<
     
    ~เพราะว่ารักมากจนไม่อยากแยกจากกันไปไหน~
    ~เพราะมากจนไม่อยากให้เธอยุ่งกับใคร~
    ~เพราะรักมากจนอยากจะเก็บเธอเอาไว้คนเดียว~
    ~เพราะรักมาก จนเป็นคนเอาแต่ใจ เพื่อให้เธอคอยแทคแคร์~
    ~ก็เพราะรักมาก รักมากเลยนะ~
     
    ~อ่านแล้วละลายเลย >///<~
     
    ++มิสพี่เดียร์
    ++มิสพี่ทิพ
    ++มิสพี่แนน
    ++มิสพี่มิ๊ง<ครู>
    ++มิสแพรว กะ นู๋ดักแด้ พี่สาวผู้แสนดี
    ++มิสพี่ๆทุกคน
    ++มิสน้องๆ
    ++มิสเพื่อนๆ
    ++มิส กุ๊กกิ๊ก เพ่ย เซิน เพื่อนที่เข้าใจเรา
    ++มิสฝาแฝด ดาว ออม
    ++มิส SJB BAND
     
    ~เข้าใจกัน แคร์ความรู้สึกของกันและกัน ให้เกียรติซึ่งกันและกัน อาจจะทำให้อะไรๆดีขึ้นนะ  เพื่อน!!~
     
                 ........................อ่านแล้วเม้นด้วยนะ ใครไม่เม้น ขอให้ไม่มีแฟน เพี้ยง!!!............................
    September 15

    วันนี้วันอะไรเนี่ย???????

    วันนี้ปวดท้องทั้งวันเลยอ่ะ
    ปวดหัวแซมหน่อยๆ
    เรียนกับ......ก็โดนด่าอีก
    แม่งไม่รู้จะคุยไรกันนักหนา
    แหกปากกันอยู่ได้ น่ารำคาญอ่ะ
    เซง!!!
    ตอนนี้ง่วงนอนมากๆๆๆๆๆ
    ปายนอนแระ
    พุ่งนี้มาอัพใหม่
     
    ++มิสทุกคน
     
    ~รักพี่ปาโก๋ของน้องน้ำเต้าหู้~