..................... ไม่รู้จะอัพไร ...

ร้องไห้

ตาบวม

น้อยใจ

เจ็บหัว นาฬิกาเกี่ยว

............................

ช่างเหอะ

................

ไม่คุยไม่รู้เรื่อง

 

อีกกี่รอบ

 

ทุ่มเทเท่าไหร่มันก็ล้นเท่านั้น

 

ไม่อาจสัมผัสเข้าถึง  สักครั้ง.........

 

เค้าคิดยังไงไม่สำคัญ ..........

 

แค่มีเทออยุ่กับชั้นก็พอ...

 

 

ยังไงก็..รักโก๋คนเดียว

 

 

ไม่มีทางเปลี่ยนใจไปรักใคร

 

เมื่อวานที่ไม่ได้คุยเป็นความผิดที่เรา

ที่เรามัวแต่ดูการ์ตูน

แต่ยังไงก็ไม่เข้าใจ

ทำไมถึงต้องแกล้งทำเป็นหลับ

สนุกใช่มั้ย??

 

แล้วทำไมถึงไม่พูดออกมาตรงๆ

ไม่เข้าใจ

ทำไมต้องเก็บ

แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกัน

ก็เคยบอกแล้วไม่ใช่หรอ

ว่ามีไรให้พูดให้บอก

บอกตรงๆ

อย่าเก็บ

คำที่เราพูดไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย

เออ

ช่างเหอะ

แม้ง

อารมเสียหว่ะ

ทั้งที่เคยบอกไว้แล้วแท้ๆ

 

~คำพูดที่ไม่มีความสำคัญ~

เวียนมาครบอีกรอบแร้วน่ะเนี่ย

 

เร็วจิงๆอ่ะ

 

ผ่านมาแต่ละเดือน

 

มีแต่ความทรงจำที่น่าจดำแระไม่

 

มีรอยยิ้มแระรอยน้ำตา

 

มีเสียงหัวเราะแระร้องไห้

 

ความทรงจำเก่าๆ

 

เราม่าเคยรืม

 

เปนความทรงจำที่มีค่า

 

จำด้ายว่าเรารักกันมาก

 

มีแต่คนอิจฉา

 

เราปายไหนมาไหนดั้วกานตลอด

 

เที่ยวดั้วกาน

 

กินข้าว

 

ดูหนัง

 

ฟังเพลง

 

นอน

 

เราทามอารัยดั้วกานหลายๆอย่าง

 

เปนความทรงจำที่ยากจารืมเลือน

 

ตอนนั้นเราพูดหั้ยกันอยุปาจำว่า

 

รักน่ะ  คิดถึงน่ะ  ห่วงน่ะ 

 

คำพูดพวกนั้นเรายังจำด้ายดี

 

ม่าเคยที่จารืมมันไปจากหัว

 

ทุกคำที่เทอพุดยังจดจำด้ายดี

 

ตอนที่ปายเที่ยวที่ Dream World

 

เราสนุกกันมากๆๆ

 

ด้ายเร่นเกือบทุกชิ้นเรย

 

เทอยังพูดเรยว่า"ถ้ามากาบเพื่อนคงด้ายเร่นม่ากี่อย่าง"

 

เราหันปายมองหน้าเทอแร้วก้อยิ้ม

 

จำด้ายว่าตอนจากลับเทอหน้าตาซีดมากๆ

 

เทอจาอ้วกอยุแร้วเพราะเร่นแต่ละอย่างที่น่าเวียนหัวทั้งนั้น

 

เราปายเร่นไวกลิ้งรอบสุดท้ายเทอตามขึ้นปายเร่นดั้ว

 

ลงมาเดินเซเรย

 

เดินปายเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำ

 

เทอเข้าห้องที่ตรงกับวันเกิดเทอพอดีเรย

 

แร้วเทอก้อบอกั้ยเราปายอ่านคำทำนายที่ห้องนั้น

 

ออกมาจากห้องน้ำ

 

พี่เดียร์ทักว่า "สองคนนี้นัดกันใส่รึป่าวเนี่ยใส่เสื้อเหมือนกานเรย"

 

เรากะเทอยืมยิ้ม

 

ระหว่างที่เดินปายขึ้นรถ

 

เราถามเทอว่าวานนี้โดนอารัยมั้งรึป่าว

 

เทอบอกว่า  ม่าหนิจาโดนด้ายงัยมีเทอเปนบอดี้การ์ดอยุจาโดนด้ายงัยหละ

 

พอถึงรถทุกคนคุยกันสนุกสนาน

 

ซักพักด้วยความที่เพลีย

 

เทอก้อหลับตลอดทางเรย

 

เรานั่งมองตอนที่เทอหลับตลอดเรย

 

น่ารักชะมัดอ่ะ>/////<

 

แร้วพอเทอตื่นขึ้นมา

 

เทอก้อบอกว่าปวดหัว

 

ก้อจาม่าหั้ยปวดหัวด้ายงัยหละ

 

เร่นเยอะซ่ะขนาดนั้นอ่ะ

 

เราขำ55555+++

 

เราปายส่งเทอที่บ้าน

 

แร้วเราก้อกาบบ้าน

 

เปนวันที่มีฟามสุขมากๆวันนึงเรย

 

555555+++

 

ถ้าเราจำม่าผิดเทอชอบกินกาแฟ

 

ชอบกินรายที่มันเปรี้ยวๆแต่ม่าด้ายเปรี้ยวน้ำส้มสายชูน่ะเปรี้ยวธรรมชาด

 

แร้วก้อชอบกินหวาน

 

ม่ากินเผ็ด

 

ใส่นาฬิกาข้างขวา <ข้างเดียวกะเราเรย>

 

ชอบมิ๊กกี้เม้า

 

แร้วเทอก้อชอบเดินแมนๆโยที่เทอม่ารุตัว

 

55555++

 

เทอม่ากินชายกเว้นชาเขียว

 

เทอชอบกินช๊อคโกแลต

 

เทอบอกว่ากินช๊อคโกแลตแร้วจาอารมดี

 

เทอชอบนอนดึก

 

เทอชอบบอกว่าเราเปนเด็ก

 

เทอชอบแต่งตัวแมนๆ

 

เวลาดูหนังต้องนั่งหน้าๆ

 

เพราะเทอม่าชอบใส่คอนแทคเลน

 

ถ้าสังเกดจานั่งแต่A11-12,A10-11

 

เปนที่นั่งประจำปายแร้ว

 

5555+++

 

เทอชอบดูหนังแบบว่าสยองขวัญ/แบบต่อสู้รบกันรายปามานเนี่ย

 

น่ากลัวสุดๆ

 

เรานี่นั่งเกร่งตัวกลมเรย

 

แต่เทอนั่งเฉย

 

เทอชอบทามตาโตใส่เรา

 

แต่ก้อน่ารักดีน่ะ

 

5555++

 

เขิลหว่ะ>//////<

 

เทอชอบสีม่วง

 

เทอมีหมาตัวนึงชื่ออิ๋งอิ๋ง

 

เทอรักมันมาก

 

เทอชอบถ่ายรุปท้องฟ้าแระก้อสิ่งของรอบกายของเทอ

 

เทอชอบแอบถ่ายเพื่อนแต่พอเพื่อนแอบถ่ายเทอ

 

เทอจาม่ายอม

 

เทอเปนรุ่นพี่ที่ดีนัยสายตาเรา

 

เทอเปนแบบอย่างที่ดีนัยความคิดเรา

 

เราด้ายเข้าข้าง

 

แต่มันคือความจิง

 

เทอชอบบอกว่า

 

เทอม่าช่ายรุ่นพี่ที่ดี

 

เทอม่าช่ายคนดี

 

เทอนิสัยม่าดี

 

เทอเห็นแก่ตัว

 

เอาแต่จัย

 

เทอชอบว่าตัวเอง

 

ติ๊งต๊องหวะ

 

บ้าป่ะ

 

ว่าตัวเองอยุด้าย

 

เหอๆ

 

หนังเรื่องแรกที่ปายดูกานแค่สองคนคือ Hide and see 23/04/05

 

แต่พอหนังจบกลับเจอมะเหมี่ยวกะพี่เดือนที่มาดูเรื่องนี้เหมือนกาน

 

มากานเปนคู่ๆ

 

เอากานงงเรย

 

แต่วานนี้จบม่าสวย

 

ม่าอยากพูดถึง ปล่อยมานปัยละกาน

 

หลังจากนั้นม่ากี่อาทิด

 

เราก้อปายช่วยเทอย้ายบ้าน

 

แร้วเราก้อขอเทอ

 

ครั้งแรกเทอเงียบแร้วเดินออกปาย

 

เทอเดินกาบมาอีกครั้งเราเรยพูดว่าเทอยังม่าตอบเราเรยน่ะ

 

เทอบอกว่าก้อขอใหม่สิ

 

เราขอเทอใหม่แร้วเทอก้อตกลง

 

จำด้ายว่าวันนั้นเราอายมาก

 

เขิลมาก

 

หน้าแดงเรย>////<

 

555+++

 

แระนั้นก้อเปนจุดเริ่มต้นของเรา

 

มีเหตุกานมากมายเกิดขึ้น

 

ทั้งที่ดีแระไม่ดี

 

มีบ้างที่เราทะเลาะกัน

 

แต่ก้อดีกันทุกครั้ง

 

แต่ก่อมาถึงเหตุกานที่เราม่าอยากจาพูดถึงซักเท่าไหร่

 

บอกแค่ว่าเราเสียจัยมาก

 

ร้องไห้จนตาบวม ม่าด้ายนอนทั้งคืนเรย

 

เทอบอกเรานัยไดวันที่19

 

เราปายบอกเทอวันที่28

 

ช่างมานเถอะ

 

ถึงตอนนี้เราจดจำแต่สิ่งที่ดีๆของเทอ

 

สิ่งที่มันเส้าเราปล่อยหั้ยมันทิ้งปัย

 

ม่าเคยเก็บมันไว้

 

ม่าคิดถึงมันอีก

 

นี่ก้อเที่ยงคืนสิบเจ็ดนาที

 

คงต้องปายแร้ว

 

มีโอกาดคงด้ายมาเขียนความทรงจำดีๆอย่างนี้อีก

 

++ยังรักเทอเหมือนเดิม

++มิสเทอมากๆ

++เปนห่วง

++ดูแลตัวเองดีๆน่ะ

++ยังงัยเทอก้อสำคัญ

 

++มิสพี่เดียร์

++มิสน้องๆ

++มิส SJB Band

++มิสเพื่อนๆ

++มิสพี่ทิพมากๆน้า

 

~ความทรงจำดีๆจาม่าลบเลือนปายจาอยุกาบเราตลอดปาย ม่าว่าจานานแค่ไหน~